انقلاب تا دموکراسی - بینام ایران
در یک کشور غیردموکراتیک، تنها راه دستیابی به اصلاحات معقول، سرنگونی حکومت دیکتاتوری و ایجاد چارچوب دموکراتیک است. تنها دموکراسی چارچوبی نهادی برای انجام اصلاحات بدون خشونتگری و بنابراین استفاده از عقل در امور سیاسی به دست می دهد. در دموکراسی می توان بدون خشونت از شر حکومتها خلاص شد، مثلاً از طریق انتخابات عمومی. رهایی از چنگ حکومت دیکتاتوری جز با کامیابی در انقلاب امکان پذیر نیست.

قدرت انقلابی مردم ایران تنها عاملی است که می تواند بر قدرت دیکتاتوری حاکم بر ایران غلبه کند و آن را در هم بشکند. نابودی سیستم حکومتی دیکتاتوری و برقراری نظام سیاسی دموکراسی در ایران تنها با قدرت انقلابی مردم ایران ممکن است. تنها راه براندازی نظام دیکتاتوری اسلامی، و برقراری عدالت و آزادی سیاسی در کشور ایران، انقلاب سیاسی برای نابودی سیستم حکومتی دیکتاتوری، و استقرار نظام سیاسی دموکراسی لیبرال و لائیک به شکل جمهوری ایران است که فقط بر عهده و در توان مردم آزادیخواه ایران است.

ملت ایران صاحب حق حاکمیت ملی بر کشور ایران است و انقلاب سیاسی ملت ایران برای برقراری دموکراسی در ایران برای احقاق این حق اساسی است و نظام سیاسی دموکراسی لیبرال و لائیک وسیله ی استقرار و استمرار اعمال این حق اساسی ملت ایران، و تضمین کننده ی برخورداری ملت ایران از عدالت و آزادی در کشور ایران است. ملت ایران عبارت است از مردمی که در کشور ایران زندگی می کنند یا در آن به دنیا آمده اند، ملت ایران عبارت است از همه ی مردم کشور ایران.

اساس نظام سیاسی دموکراسی بر این است که حکومتها با استفاده از رأی اکثریت مردم کشور کنار گذارده شوند. وظیفه ی دموکراسی مهار کردن قدرت و ایجاد توازن در آن است. غرض از دموکراسی مجموعه ای از نهادهاست (به خصوص انتخابات عمومی، یعنی حق مردم برای برکنار کردن حکومتشان) که نظارت عامه بر حکمرانان و برکنار ساختن ایشان را امکان پذیر کند و به مردم اجازه دهد بدون خشونتگری و حتی برخلاف خواست حکمرانان، به اصلاحاتی که می خواهند دست یابند. اگر حکومت بداند که به آسانی قابل برکناری است، به شیوه ای عمل می کند که مردم را به سوی خود جلب کند. در دموکراسی اساس کار این است که بتوان حکومتها را بدون خشونت برکنار کرد.



انقلاب سیاسی وسیله ای برای تغییر نظام سیاسی است که استفاده ی درست از این وسیله در جهت سرنگونی دیکتاتوری و برقراری دموکراسی است. اینکه انقلاب سیاسی برای براندازی دیکتاتوری اسلامی حاکم بر ایران با تمامی زحمات و رنجهای مبارزاتی مردم آزادیخواه ایران به استقرار و استمرار دموکراسی در ایران بیانجامد، هیچ ضمانتی جز خواست آگاهانه و اراده ی قاطع و توان عظیم مردم ایران ندارد. مسئولیت برقراری دموکراسی در کشور ایران و حفاظت از آن پس از استقرارش، در همه حال بر عهده ی مردم آزادیخواه ایران است. باید همیشه به یاد داشته باشیم که آزادی سیاسی (آزادی از استبداد-استعمار) مهمترین ارزش سیاسی است و ما باید همیشه آماده ی مبارزه در راه آزادی سیاسی باشیم.

پیروی از استراتژی سیاسی مناسب و انتخاب آگاهانه ی رهبری سیاسی مناسب برای جنبش انقلابی سرنگونی حکومت دیکتاتوری اسلامی و برقراری نظام سیاسی دموکراسی لیبرال و لائیک در ایران، از موارد اساسی در پیروزی مردم ایران است. و اینکه تاکتیکهای کارساز در چارچوب استراتژی سیاسی مناسب و توجه دائم به آن است که می تواند مردم ایران را به هدف استقرار دموکراسی در ایران برساند.



قدرت انقلابی مردم ایران از طریق اعتصابات همگانی و سرازیر شدن مردم به خیابانها برای تصرف دستگاه دولت و بیرون راندن عوامل دیکتاتوری از قدرت و با جلب پشتیبانی نیروهای نظامی ایران برای پیروی از خواست ملت ایران و حمایت و حفاظت از ملت ایران، باید در مسیر تحقق خواست ملت ایران به کار گرفته شود.

آیا نیروهای سیاسی ایران توانایی برآورده ساختن خواست ملت ایران برای استقرار دموکراسی در ایران را دارند؟ این مهم است که مبارزان آزادیخواه در سراسر ایران بتوانند با همراهی هم انقلاب را در جهت استقرار دموکراسی پیش ببرند و پس از سرنگونی دیکتاتوری حاکم، رأی مردم کشور را در انتخابات آزاد در جهت راه یافتن نیروهای دموکرات به مجلس مؤسسان برای تهیه ی قانون اساسی منسجم دموکرات، جلب کنند. از هم اکنون لازم است که این آمادگی ذهنی در میان مردم گسترش یابد.

مبارزان آزادیخواه ایرانی باید پایه های دموکراسی ایران را بسازند و برای استقرار و پایداری دموکراسی در ایران بکوشند. نیروهای سوسیال دموکرات پای چپ و نیروهای لیبرال دموکرات پای راست جمهوری ایران با نظام سیاسی دموکراسی لیبرال و لائیک شوند و حفظ تعادل حرکت دموکراسی ایران با دو پای قوی ممکن است.

باید زمینه های اتحاد مبارزان آزادیخواه و تحکیم پایه های دموکراسی را ارزیابی و فراهم کنیم تا آزادیخواهان بتوانند در انتخابات مجلس مؤسسان پیروز شوند؛ و دشمنان آزادی که معمولاً قابلیت سازماندهی و فرصت طلبی بالایی دارند، نتوانند با استفاده از پراکندگی آزادیخواهان و با سوءاستفاده از نهادهای دموکراتیک از جمله انتخابات آزاد بر علیه آزادی و دموکراسی در حال استقرار اقدام کنند.

بررسی راهکارهای لازم برای استفاده ی درست از وسیله ی انقلاب سیاسی برای رسیدن به هدف برقراری دموکراسی در ایران و ضمانتهای اجرایی برای تحقق خواست مردم ایران، باعث اطمینان خاطر و جلب نیروی بیشتری برای مبارزان آزادیخواه خواهد بود که زحمات مبارزاتی مردم ایران به هدر نخواهد رفت و خواهند توانست استقلال-آزادی، دموکراسی و عدالت در ایران برقرار سازند.

با تهیه و تصویب قانون اساسی نظام سیاسی دموکراسی لیبرال و لائیک جمهوری ایران، انقلاب پایان می یابد و به دموکراسی می رسد. دموکراسی چارچوبی نهادی برای اصلاح نهادها فراهم می آورد. امکان اصلاح آنها را بدون توسل به خشونتگری، و از این راه، امکان استفاده از عقل را در طراحی نهادهای جدید و تعدیل نهادهای قدیمتر به دست می دهد. دموکراسی بهترین میدان رقابت را برای حصول تغییرات عاقلانه فراهم می کند، زیرا تغییر خالی از خشونت را امکان پذیر می سازد. ولی اگر در هر چالش و برد و باخت خاص در این میدان رقابت، حفظ دموکراسی بالاترین ملاحظه قرار داده نشود، تشدید تمایلات ضد دموکراتیکی که به طور مشترک وجود دارد، ممکن است موجب فروپاشیدن دموکراسی گردد. اگر دموکراسی نابود شود، کلیه ی حقوق نابود شده است.

ادامه ی کار دموکراسی عمدتاً وابسته به فهم این معناست که حکومتی که از قدرت و اختیارات خود سوءاستفاده کند و جبر و زور را اساس کار قرار دهد (یا تأسیس حکومت ستمگرانه را از طرف هر کس تحمل کند) قانونیت و مشروعیت خود را از دست می دهد و شهروندان نه تنها حق دارند، بلکه مکلفند عمل چنین حکومتی را جنایت تلقی کنند و اعضای آن را مشتی جنایتکار خطرناک بدانند. بر همه ی شهروندان کشور واجب است که در برابر هرگونه حمله (چه از داخل و چه از خارج کشور) به اساس نظام سیاسی دموکراسی و تعرض به روشهای دموکراسی که پس از استقرار دموکراسی صورت بگیرد، حتی با توسل به خشونت ایستادگی کنند، به خصوص اگر حمله از طرف حکومت مصدر قدرت در خود کشور صورت بگیرد یا حکومت نسبت به آن بردباری و تساهل نشان بدهد.

2012/12/12
 
  Share  
balatarin  


آدرس لینک به این صفحه:
http://www.iranliberal.com/showright-spalt.php?id=499