با "دهخدا " ی واژه-رضا مقصدی
بیست وُ یکمین شماره ی "دفتر هنر" ، ویژه ی "علی اکبر دهخدا "ست که به سردبیریِ عزیز خاطره انگیزم: بیژن اسدی پور، در این روزها در امریکا نشر یافته است با ضمیمه ی دو "سی.دِیِ " تصویری وُ شنیداری که در ربط با این ویژه نامه ست.موسیقی متن آن، زاده ی ذهن ِهنرمندانه ی "مهرداد آبکناری "ست وگویندگی متن را میترا رشیدی ، پیش برده است

بیست سال است جامعه ی فرهنگی برون مرز ، شاهد انتشار ویژه نامه های "دفتر هنر" است که در هر شماره، به یکی از برجستگانِ گُستره ی فرهنگ وُ ادب وُ موسیقی ایران پرداخته است.



عشق، تنها عشق می تواند سامان بخش ِچنین ابتکار شایسته ای باشد که جانِ شیفته ی "بیژن "، شعله ور از این عاطفه ی عاشقانه ست.

دراین شماره ی دفتر هنر دوشعر از من آمده است که شعر نخست را در اینجا می خوانیم.



رضا مقصدی



با "دهخدا " ی واژه



پاییز را دوباره ورق زد

دستی که از سُلاله ی سر سبز ِ عشق بود.

معنای مهربانی ِجانی ، شکفته را

در رویش ِ ترانه ی تاریکِ روزگار

پیغام باغ کرد.



شعری نگفته گفت وُ به هر واژه ای که سُفت.

در جانِ عاشقانه ترین لحظه ها شکُفت.

وان شعر ناب را

منظومه ی معطر ِ اندام ِ باغ کرد.



آواز را به سینه ی تاریکِ شب، شکست.

با جانِ عاشقانِ چمن ، مثل صبحدم

سرمست تر نشست.



آری

بیداریِ زمانه ی در خواب رفته را

بر ما چراغ کرد.



درگوش ارغوان

یک شب که ماه، در قفس ِ آه ، خفته بود

از شمع های مُرده ی ما یاد کرده بود.

وان واژه را که عشق ِ " الف. بامدا د" بود

دلخسته تر سرود.



باری

آن رود را روایتِ دریا ، ترانه کرد.

در سرزمین باد که بیداد، ریشه داد

فریاد عاشقانه اش ، در صبح ِ سربلند

در جانِ عاشقانِ وطن ، نیز خانه کرد.



کلن. اسفند91

reza.maghsadi1@gmail.com
 
  Share  
balatarin  


آدرس لینک به این صفحه:
http://www.iranliberal.com/showright-spalt.php?id=866