خُنیاگر ِخجسته ی خونم !-رضا مقصدی به فریدون فرخزاد
نام ترا به اشک نوشتم
خُنیا گر ِ خجسته ی خونم!

خورشید، درکرانه ی چشم ام سرود خواند.
مهتاب، در ترانه ی خشم ام به غم نشست.
در آسمان، ستاره ای از جنس ِ جان مان
بغض ِ بلند ِ هرشبه اش را فرو شکست.

در روبروی آینه ، با روشنای آب
گفتم که از تبار ِ تمنای آتشم.

آن آتشی که جان ِفروزنده ی ترا
برشادی ِ شبانه ی نیلوفران ، دمید.
وان راز ِ شاعرانه ی شعری شِگفت را
با جان ِ عاشقان ِ جهان گفت.

نام ترا به اشک نوشتم.
در دفتری که خاطره های "فروغ"را
تا " ازدحام ِکوچه ی خوشبخت" بُرده بود.
تا خلوت ِ خمیده ی آن "خانه ی سیاه" .

آری
من بودم وُ سرودِ تو بود وُبنفشه بود
آن باغ،از سپیدی ِسوز ِ صدای تو
با سازهای تشنه ی ما رنگ ِ تازه داشت.

با شادی ِبرهنه ی آواز خوان ِ آب
آفا ق ِ آرزوی درخشان ِروزگار-
گُلبانگ ِ تازه داشت.

"خارا" ترا به زخمه ی گیتار ِ دردمند*
در آرزوی ِ آبی ِ"شیلی" سروده بود.

باری
پیغامگُستران ِ بهاران ِ باغ ما
گُلواژه های پیرهن ِ خونسرشته را-
کز جان ِ چاک چاک ِتو می بارند
سُربی نوشته اند.

من نیز
خُنیاگر ِ خجسته ی خونم!
نام ترا به اشک نوشتم.
.............
رضا مقصدی
 
  Share  
balatarin  


آدرس لینک به این صفحه:
http://www.iranliberal.com/showright-spalt.php?id=2672