لیبی نگران از هم پاشیدگی-برگردان : م.جمشیدی

Oroligt Libyen på väg mot kollaps

Bitte hammargren

SVD 28january 2012

در نتیجه خلا قدرت ناشی از سقوط قذافی ،نبرد های مسلحانه ای بین شبه نظامیان محلی و شکنجه بازداشت شدگان آغاز شده است . دراین خلا قدرت بد گمانی هائی هم نسبت به شورای موقت بوجود آمده است .گزارش های نزدیک به هم نشان دهنده آن است که اگر بموقع اقدام نشود ، دولت لیبی از هم خواهد پاشید .لیبی کشور فقیری نیست . در حال حاضر از خیلی از چاه های نفت ، دوباره نفت استخراج می شود .و بزودی تولید نفت به نصف دوران قذافی می رسد .اما هیچکس به درستی نمی داند چه کسی از دلار های حاصل از فروش نفت مواظبت می کند ؟
و همین دلیل ادامه جنگ بین شبه نظامیان رقیب در اطراف بنی ولید و تریپولی شده است .
اسلحه های زیادی دست بدست میشود هزاران توپ هوائی مورد استفاده قرار میگیرد .هیچکس از مقامات کشور موفق نشده است که سلاح های دست نیروهای شبه نظامی را از دستشان خارج کند .
چند روز قبل در بنی ولید که پایگاه قدیمی قذافی بود در گیری های مسلحانه ای پیش آمد .در نبرد های سال قبل شهر بنی ولید بیش از سایر شهر های لیبی در مقابل نیرو های ناتو مقاومت کرد.
جنگ کنونی بیشتر بخاطر تقسیم در آمد نفت است ، بخصوص زمانی که کشور خود را برای انتخابات و آمدگی برای تصویب قانون اساسی جدید آماده میکند .
لیبی کشوری است که از ایلات و عشایر مختلف تشکیل شده است . شهر بنی ولید پایگاه عشیره وارفلا است ،و این عشیره پر جمعیت ترین عشیره در لیبی است مصطفی فتوری نویسنده لیبیائی اهل بنی ولید میگوید اگر در انتخابات آینده هر نفر دارای یک رای باشد ، ایل وارفلا بوسیله اتحاد با چند ایل دیگر میتوانند ده ها سال بر لیبی حکومت کنند .
اما مردم بنی ولید از این می ترسند که در لیبی جدید حقوقی نداشته باشند .وضعیت لبی در حال حضر مانند عراق بعد از سقوط صدام حسین است که زدو خورد های مذهبی شروع شده بود که هنوز هم ادامه دارد و تعداد هر چه بیشتری از دیکتاتوری مالکی شکایت میکنند
اما بحث فقط بخاطر تساوی حقوقی بین گروه های مختلف لیبی نیست ، گزارش های زیادی می رسد مبنی براینکه خیلی از آن نیرو ها ی شورشی که سال 2011 برعلیه قذافی می جنگیدند خود شروع کننده جنگ بوده اند .
براساس گزارش سازمان عفو بین الملل خبر های زیادی می رسد که خیلی از همان زندانیان سیاسی قذافی دوباره بوسیله همین نیرو ها شگنجه می شوند ،و حتی تعدادی به حد مرگ شکنجه شده اند .
ناوی پیلای رئیس سازمان حقوق بشر می گوید : نبود کنترل از طرف مقامات حکومت مرکزی باعث بوجود آمدن وضعیتی شده است که شکنجه یا تنبیه کردن را تشویق می کند .
خانمی از شهر مصرانه به خبرنگار روزنامه سوئدی SVDمی گوید : در آنجا اوضاع آرام است ، اما چون مقامات شهر در مقابل شکنجه زندانیان سکوت می کنند ،سازمان پزشکان بدون مرز فعالیت خود در این شهر را متوقف کرده اند ، و به این سبب کمکی به اشخاص آسیب دیده از جنگ نمی شود .
قدرت بعد از سرنگونی قذافی هنوز بوسیله مقاماتی در حکومت مرکزی که مشروعیت داشته باشند جایگزین نشده است .
خانم آگنتایوهانسن معاون سازمان ایلاک و یکی از نویسندگان گزارش حقوق بین المللی است که در اواخر ماه نوامبر به لیبی سفر کرده است می گوید : لیبی هنوز یک تشکیلات پلیس با لباس مشخص برای کل کشور ندارد .
در زمان قذافی تشکیل احزاب و مجلس ممنوع بود . لیبیائی ها می خواهند مطمئن باشند که شورای موقت آنها را به حکومتی دموکرات راهنمائی می کند .اما نبود شفافیت در شورای موقت باعث بوجود آمدن تردید هائی م یشود که گروه هائی از شهر های مصرانه ، زینتان و بن غازی که در راس نیرو های مخالف قذافی بودند کوشش برکنترل در آمد نفت و قدرت سیاسی نمایند .
در مدت 8 ماهه انقلاب 17 فوریه تعداد اعضای شورای موقت 16 نفر بود ، امروز 62 نفر در شورای انقلاب نشسته اند که خیلی از لیبیائی ها آنها را نمی شناسند .
زمانی مصطفی عبد الجلیل که سخنگوی شورای موقت است می خواست در بن غازی قانون انتخابات را معرفی نماید در بنغازی شورش شد . عبدالحافظ قوگا معون سخنگوی شورای موقت هم مجبور به استعفا شد .
در دو مورد بر علیه او صحبت می شد ، مورد اول آنکه او شخصی سکولار در کشوری بامزیت های زیاد است .و دوم ، از او که معاون سخنگوی شورا بود به عنوان مشروعیت دادن به شورا استفاده می شد .
ایوت ایمان رئیس سازمان جدید ایده ها که دفتر منطقه ای آن در قاهره است میگوید : مردم لیبی تجربه ای در باره زندگی سیاسی واقعی و دموکراسی ندارند .. البته منظور آن نیست که در مورد دموکراسی و اینکه چه چیز هائی را در برمی گیرد آگاهی ندارند . بحث این است که چه کسی می خواهد در باره قواعد بازی و انتخابات که در آینده انجام می شود تصمیم بگیرد؟
ایوب ایمان در زمان شوزش هادر مورد قانون انتخابات در بن غازی در همان شهر بود . او سه نوع مخالفت را مشاهده کرد که در مورد عبور لیبی به دموکراسی موثر است .
1: مخالفت های منطقه ای بین استانهای قدیمی تریپولی، سیرنایکا و فزان . مردم این سه استان در سد سال پیش که ایتالیا لیبی را تسخیر کرد بر علیه آن کشور متحد شدند .
2: تنش بین دودمان ها و قبایل .
3: مخالفت بین اکثریت عرب و اقلیت بربر و توارگر .
ایوب ایمان می داند که لیبی با درامد نفتی که دارد می تواند تبدیل به یک کشور پیشرفته عربی شود اما با وضعیت کنونی این خطر فروپاشی دولت وجود دارد .
تو ضیح SVD
سوئد هنوز سفیری را برای لیبی معرفی نکرده است .گونیلا کالسون وزیر کمک های بلاعوض خارجی می گوید سوئد بزودی یک سفیر را برای سفارت سوئد در لیبی که در استکهلم اقامت خواهد داشت را معرفی میکند .بر اساس گفته وزارت امور خارجه کندی کار معرفی سفیر سوئد در لیبی مربوط به متلاطم بودن اوضاع سیاسی در لیبی است . سوئد یک کنسول در بن غازی دارد که او از 27 سال قبل در آنجا و به کار تجارت مشغول است و نام او آندرس نیلسون است .
سوئد برای حفظ جان مردم عادی با نیروهای نانتو بر علیه قذافی همکاری نمود . این همکاری در عملیات اکتشافی بود که برای سوئد بسیار گران تمام شد . اما غیبت امروزی سوئد در تریپولی به معنی بازار یابی برای هواپیمای جنگی جاز برگزار میشود .بسیاری از متخصصان در منطقه معتقدند سوئد در رابطه با ساختن زیر ساخت های اساسی بسیا ر تجربه و اعتبار دارد .
آگنتا یوهانسون معاون سازمان ایلاک که مرکز آن در استکهلم است ، در ماه نوامبر از شهر های مختلف لیبی در رابطه با یک هیئت حقوقی بین المللی بازدید کرد . در گزارش این هیات که او هم در نوشتن آن مشارکت داشته آمده است که نیروهای شورشی خود نیز در شروع جنگ و نقض حقوق بشر دخالت داشته اند و همچنین هواپیما های ناتو مدارس و انبار های غذا را بمباران کرده اند و این باید از طرف یک گروه بیطرف تحقیق شود .
او اشاره می کند ، لیبی علاوه بر این نیاز فوری به ساختار و تشکیلات ملی دارد. امنیت بطور واقعی بحرانی است ، چون شورشیان محلی با اسلحه هائی که در دست دارند محلات خود را کنترل می کنند . او می گوید کشور احتیاج مبرمی به تشکیلات پلیس و نیرو های ارتش دارد . و جهت ساخت کشور احتیاج به تاسیس موسسات دیگر و همچنین تاسیساتی که مردم نسبت به کشور خود تعلق خاطر داشته باشند می باشد .
در اینجا خیلی ها با تدبیر و علم خود می توانند کمک کنند . او بطور مثال از فعا لیت هائی که می توان انجام دادنام می برد ، مانند ابتکار سازمان ایلاک و کانون وکلای آمریکا در دعوت وکلای لیبیائی به آمریکا و بحث در این مورد که جهان چگونه می توانددر رابطه با مشکلات شغلی به آنها کمک کند .
 
  Share  
balatarin  


آدرس لینک به این صفحه:
http://www.iranliberal.com/detail.php?id=16