سخن روز
معضل خلیج
فارس و
نالایقی حکومت
ایران
پس از انقلاب 57
توانست از زیر
سلطه ٌآمریکا
بدر آید اما حاکمان
اسلامی با گروگان
گیری سفارت
آمریکا که جنگ
هشت ساله عراق
دنبالهٌ آن شد
و به قیمت
تحکیم پایه
های حکومت فاشیستی
خود خسارات و
زیان های مادی
و معنوی بسیاری
بر ملت ایران
تحمیل نمودند.
آنها امروز هم
میکوشند تا از
موقعیتی که با
حذف دو حکومت
صدام حسین و
طالبان در غرب
و شرق ایران
پیدا شده و با
تضعیف آمریکا
در منطقه
همراه گشته
است به نفع
سیاستهای
اسلامگرایانهٌ
خود بهره برداری
کنند و جوابی
به مردم کشور
نمی دهند. ملایان
این بار نیز با
ماجراجویی و
تقویت
نیروهای اسلامگرا
در لبنان و
فلسطین و... کار
را به جایی
رسانده اند که
آمریکا باز
درصدد واکنش
نشان دادن
برآمده. از یک
طرف در تحریک
اقلیت ها
میکوشد و از
طرف دیگر سعی
میکند تا
کشورهای عربی
را تحت لوای
مبارزه با
نفوذ تشیع
علیه ایران
بسیج نماید و
حتی صحبت از
کمک به اتمی
شدن این
کشورها
مینماید. هر
روز ادعای
جدیدی برای
جزایر متعلق
به ایران مطرح
می شود . عراق
قرارداد مرزی
و حسن همجواری
1975 را منکر می گردد
و...
طبعاً
اروپاییان
نیز از قافله
عقب نمیمانند.
انگلیس
کماکان با نام
خلیج فارس بازی
می کند ؛ گاه
آن را خلیج می
نامد گاه خلیج
عربی و ... فرانسه
با سودای پیدا
کردن تکیه
گاهی در خلیج
فارس در مانور
«سپر» شرکت
کرده و خیال
تأسیس پایگاه
نظامی در
منطقه را دارد
و میخواهد
جایی را که
انگلستان در
سالهای شصت و هفتاد
میلادی خالی
کرد پر کند. به
این ترتیب نیروی
دریایی فرانسه
برای نخستین بار
دارای پایگاهی
در منطقه نفت خیز
خلیج فارس خواهد
شد. تاسیس این پایگاه
دائمی در مفاد
پیمان تدافعی که
در سال ۱۹۹۵ بین
فرانسه و امارات
متحده عربی منعقد
شد جا داشت و از
توافق نامه ای
که در این رابطه
با قطر منعقد شده
بسیار کامل تر
است. امروز این
خبر هم تازه
رسیده که
بحرین نیز به
پیمان ناتو نزدیک
شده است. این
کشور پذیرای ناوگان
پنجم ارتش امریکا
و قطر پذیرای فرماندهی
مرکزی ارتش و مرکز
عملیات هوایی ایالات
متحده شده؛ در
واقع تمامی هواپیماهای
نیروهای ائتلافی
که عراق و افغانستان
را بمباران می
کنند در این پایگاه
مستقر هستند. قرار
است از این پس در
این پایگاه، پانصد
پرسنل فرانسوی
حضور دایمی داشته
باشند. شرکت فرانسوی
توتال هم اعلام
کرده که با مشارکت
دو شرکت «سوئز» و
«آروا» - سازنده رآکتورهای
اتمی - دو رآکتور
هسته ای نسل سوم
در امارات خواهد
ساخت.
در
این حیص و بیص
احمدی نژاد می
خواهد نام
خلیج فارس را «خلیج
دوستی» بگذارد
آن یکی می
گوید «خلیج
اسلامی» و ترهاتی
از این قبیل..
ملت ایران نه
وسیله ای برای
شرکت در
تصمیمگیری
هایی که آینده
اش را رقم
خواهد زد دارد
و نه حتی
اطلاعی از
قرارداها سری
که به نام او
منعقد میگردد.
دولت احمدی نژاد
این
قراردادها را
حتی از چشم
مجلس اسلامی
هم پنهان
میکند. بی
اعتبار شمردن
این
قراردادها
ممکن است ولی خلاصی
از پیامدهای
نامیمونشان
همیشه ممکن نیست
و معلوم نیست
که مردم ایران
تا چند سال بعد
از سقوط نظام
اسلامی باید
تاوان ندانم
کاری های آنرا
بپردازند.