ويژه نامه پيام ايران‌: چهره نمای مافيا

  ويژه نامه پيام ايران از يكسو بر پشت پرده مافيای حاكم بر ايران ، اجزاء و اشخاص گوناگون سهيم در آن ، منافع و روش كار آنها و از سوی ديگر نگرش آنان به حكومتمداری و اداره جامعه بر پايه ترور، خشونت و اعمال ضدقانونی نور می‌اندازد
 
محسن حيدريان
يكشنبه ٢٦ مرداد ۱۳۸۲

نويسنده: حسن بهگر
موضوع : بررسی گروههای اسلامی حكومتی
تاريخ انتشار: تابستان ١٣٨٢
تعداد صفحات ٢٩٨: صفحه مصّور

Payam -e Iran
Adress : Begenggatan 8
164 35 kista , SWEDEN
Redaktor: Hassan Behgardar

آقای حسن بهگر سردبير نشريه پيام ايران پس از دوسال وقفه ، شماره تازه اين گاهنامه را در تابستان امسال به شكل كتاب ويژه‌ای انتشار داده است. آقای حسن بهگر ساكن سوئد و از فعالان ثابت قدم جمهوريخواه و نهضت ملی ايران است و سالهاست كه از طريق انتشار گاهنامه پيام ايران در راه استقرار حاكميت ملی ، جمهوری پارلمانی و جدايی دين از دولت می‌كوشد. ويژه نامه تابستانی امسال پيام ايران با هدف بررسی گروههای اسلامی حكومتی با سه زير تيتر به شرح زير طراحی و منتشر شده است: ١_ هيات موتلفه را بشناسيد ٢_ انجمن حجتيه متحد هيات موتلفه ٣_ رفسنجانی پدر خوانده مافيای ايران.

ويژه نامه تفصيلی پيام ايران همچون يك گزارش كامل و همه جانبه گرچه دارای پنج سرفصل گوناگون است ، اما دارای يك انسجام درونی و بهم پيوسته می‌باشد. هدف اين گزارش دادن تصويری كامل از پيش زمينه ، تاريخچه پيدايش و نقش گروههای حاكم اسلامی در ايران امروز است. نويسنده برای انجام اين پژوهش گزارش واره بيش از دوسال زحمت كشيده و انبوهی از داده‌ها، اسناد و گزارشهای گوناگون را بررسی كرده و مورد بازخوانی قرار داده است. منابع مورد استفاده نويسنده شامل دهها نشريه چاپ ايران ، زندگی نامه‌ها، خاطرات ، اسناد، مدارك رسمی ، گزارشهای مجلس ، كتب منتشره در خارج از كشور مانند كتاب قتلهای زنجيره‌ای علی رضا نوری زاده و غيره می‌باشد. اين بازخوانی‌ها كه با ذكر ماخذ و منابع مربوطه انجام گرفته به ارائه گزارشهای تحليلی تازه‌ای از چگونگی و چرائی پيدايش سه جريان اصلی در حاكميت اسلامی كنونی انجاميده است كه عبارتند از: هيات موتلفه ، انجمن حجتيه و رفسنجانی و محافل پيرامونی وی كه از نگاه نويسنده هسته اصلی مافيای حاكم بر ايران را تشكيل ميدهند.

ويژه نامه پيام ايران از يكسو بر پشت پرده مافيای حاكم بر ايران ، اجزاء و اشخاص گوناگون سهيم در آن ، منافع و روش كار آنها و از سوی ديگر نگرش آنان به حكومتمداری و اداره جامعه بر پايه ترور، خشونت و اعمال ضدقانونی نور می‌اندازد. نويسنده در مسير ريشه يابی پر حوصله و موشكافه خود پرده از عواملی برميدارد كه به تسخير و حفظ و ادامه قدرت سياسی خشن و سركوبگر از سوی گروههايی انجاميد كه زمانی نه چندان دور در حجره‌های متروك لانه كرده بودند. بنا به جمع بندی نويسنده سه مولفه اصلی مافيای حاكم بر ايران يعنی هيات موتلفه ، انجمن حجتيه و محافل پيرامونی رفسنجانی را عوامل مهمی به هم وصل می‌كند و به آنها يك مخرج مشترك اعلام نشده ميدهد كه اشتراك منافع زير بنای آنرا تشكيل ميدهد. اما اين گروههای مافيايی دارای يك زندگی مستقل از يكديگر نيز هستند. با اينحال عواملی همچون كاربرد آگاهانه ، غريزی و ايدئولوژيك رياكاری ، شبكه سازی ، وصلتهای خانوادگی ، روابط بازرگانی ، برنامه ريزی كلان و روابط پيچيده معطوف به قدرت و ثروت بيشتر به هر قيميت و هر شيوه و مهمتر از همه پيوندهای اعتقادی با آيت الله خمينی و ديگر رهبران دينی در حاكم گردانيدن اين گروهها بر سرنوشت ايران نقش اساسی داشته اند.

نويسنده از طريق گرد آوری انبوهی از اسناد و داده‌ها در حقيقت كسوت يك پژوهشگر حقيقت ياب را بر تن كرده است. نويسنده كتاب در اين سفر حقيقت يابانه نشان ميدهد كه كدام دستگاهها، كدام دستها با كدام اهداف و انگيزه‌ها و با كاربرد كدام روشها طی اين سالهای طولانی پس از انقلاب به سركوب سيستماتيك دگرانديشان و نيز انباشتن بر دامنه ثروت و قدرت خارج از هر گونه كنترل خود نائل شده اند. اما يك ويژگی مهم اين اثر كوشش پر حوصله و هدفمند نويسنده در بازكردن گره‌های كور و نشان دادن همزمان نقش اين محافل و در هم تنبدگی آنها در صحنه‌های كليدی سياست گذاری ، محورهای پول ساز اقتصاد كشور، رفتار آقا زاده‌ها، قتلهای زنجيره‌ای و تصميم گيريهای كلان كشور و بطور كلی در فرهنگ سازی رسمی حكومت اسلامی است.

همچنان كه نويسنده كتاب در مقدمه يادآوری كرده است ، همه مطالب كتاب را نميتوان بدون اشتباه و بطور كامل و بی چون و چرا پذيرفت. علاوه بر محدوديت منابع و داده‌ها هنوز پرسشهای زيادی برای پاسخ در زمينه‌های فوق وجود دارد كه پاسخ بدانها نيازمند دسترسی به داده‌های دست اول و كليدی تری است. در روش تحقيق نيز هنوز بر روش كار نويسنده ميتوان پيشنهادات و روشهای سودمند ديگری را افزود كه برای دست يابی به نتيجه علمی و باورپذيری بيشتر تحقيق لازم است. علاوه بر اينها بستر حركت بازيگران و حوادث مورد بحث كتاب يعنی ذهنيت جامعه و چالشهای گرايشهای سياسی جدی آن طبعا نمی توانسته جزو اهداف بررسی اين كتاب قرار گيرد. ميتوان اضافه كرد كه هنوز نقش تعداد ديگری از نهادهای سياسی حاكم در اين بررسی روشن نشده و نيز افت و خيز و منطق پراگماتيسم حاكم بر نهاد قدرت ايران امروز مورد بررسی قرار نگرفته است. همچنين زبان و لحن كتاب در مواردی از مسير استدلال و اثبات علمی به تنگنای تندگويی افشاگرايانه تبليغی می‌غلتد كه احتمالا ناشی از درگيری ذهنی نويسنده با كوهی از داده‌های وحشتناكی است كه «خنثی بودن» ذهن و روح هيچ پژوهشگر منصفی را بر نمی تابد.

با وجود اينها كتاب پيام ايران از جهت گرد آوری اسناد و مدارك گوناگون درباره پيدايش ، قدرت سازی و عملكرد گروههای مذهبی حكومتی و نيز از جهت طبقه بندی كردن كارنامه حكومت دينی و فراهم كردن يك تصوير عمومی از فساد و ذهنيت بخشی از زمامداران ايران برای بسياری از پژوهشگران و نيز كوشندگان راه آزادی و دمكراسی در ايران ميتواند جالب و پربار باشد. بويژه اينكه در سياست شناسی مدرن سالهای اخير ايران هنوز پژوهش گسترده ، بهم پيوسته و مستندی درباره پيش زمينه‌ها و رفتار محافل قدرتمند و سياست ساز حكومت دينی انجام نگرفته است. آقای حسن بهگر با زحمت و همت شايان خود از اين جهت نيز منبع اوليه‌ای را برای پژوهشگران بعدی فراهم كرده است. در بخش پايانی ويژه نامه پيام ايران مقالات جداگانه‌ای همسو با انديشه‌های نهضت ملی ايران و ياران دكتر مصدق از چند نويسنده ديگر انتشار يافته است.