چه باید کرد؟

مهران ادیب

انتصابات نظام ولایت فقیه هم تو زرد از آب درآمد وبه افتضاح کشیده شد و مردم توانستند آنرا مستمسک قرار داده و با حرکتی بسیار مدبرانه و مسالمت آمیز، باردیگر مخالفت خود با حکومت خون آشام حاکم بر کشورشان را به گوش مردم دنیا برسانند . جلادان حاکم بر ایران که سخت غافلگیر شده بودند با فرستادن اراذل و اوباش حقوق بگیر خود در صفوف مردم که دست به اغتشاش و آشوب رزیلانه بزنند وبا آتش زدن و غارت مغازه ها و حمله به چند بانگ و شکستن شیشه در و پنجره خانه های مردم ، حرکت آرام و آزادیخواهانه مردم را اغتشاش و آشوب که از سوی بیگانگان طرح ریزی شده جلوه دهند وبهانه ای شود که به نیروهای سرکوب کننده دستور دهند به صفوف راه پیمایان آزادیخواه و عدالتجو و مخالف استبداد ، یورش برده ضمن کشتار و زخمی نمودن شماری از آزادیخواه ، تعدادی راهم به اسارت گرفته و به مکان های نامعلوم ببرند . شبانه نیزتعدادی از اوباش چماقدار حکومتی نیز به کوی دانشگاه تهران یورش برده و با تخریب و قتل و مجروح نمودن دانشجویان بار دیگر خاطره دردناک هجدهم تیر را در اذهان ملت ایران زنده نمودند.

دو شب پیش تلویزیون خبری سیمای حکومت اسلامی ، سخنرانی سید حسن نصرالله رهبر حزب الله لبنان را پخش نمود که بسیار برای ما ایرانیان جالب و شنیدنی می باشد . آقا سید نصرالله خطاب به مسیحیان لبنان گفتند که ما عرب هستیم همبستگی ما با اعراب می باشد نه غیر عرب ، سوریه عرب است رهبر انقلاب ایران نیز عرب بود و از اولاد پیامبر اسلام و رهبر فعلی نیز عرب و از نسل قریش هستند . این چه معنی میدهد ؟ یعنی تازیان بر ما حکومت می کنند و بار دیگر اسیر تازیان گردیده ایم .!!! ایرانی بیدار شو واز شرافت ملی خود ا دفاع کن .

هم میهن دور از وطن

نظام های خودکامه و جنایتکار جهان چند صباحی توانسته اند با ایجاد جو ارعاب وحشت در سایه بگیر و ببند و اعدام به حکومت ظالمانه خود ادامه بدهند ولی در اثر خیزش یکپارچه مردمی با خفت و خواری سرنگون شده و در قعر تاریخ مدفون گردیده اند . نگاهی به تاریخ یکصد سال اخیر جهان ، همه چیزرا بخوبی دریافت خواهیم کرد . اما سئوال اینجاست که چرا ما پس از صد سال مبارزه و فدا نمودن آزاده ترین فرزندان کشورمان هنوز به آزادی و عدالت نرسیده ایم . تا خواسته ایم آزادی را لمس کنیم فرسنگ ها از آن دور شده ایم و از چاله در آمده و در چاه افتاده ایم و اسیر نظامی مستبدتر از نظام های پیشین گشته ایم . این سئوالی است که باید از خود نمائیم . آیا جز پراکندگی و همدیگر را زیر سئوال بردن کار دیگری را برای برون رفت از این همه خسارت جانی و فرهنگی وتاریخی کرده ایم ؟ بیائیم به میهن در بند خود بیاندیشیم و برای برون رفت از این مصیبت بزرگ دست هم گیریم و به پا خیزیم نه اینکه ساکت بنشینیم و منتظر حرکتی در درون کشور شویم تا تکانی بخود داده و صدایمان درآید و هرکدام بخواهیم به نفع دسته و گروه خود از آن بهره برداری کنیم سپس با فروکش شدن حرکت مردمی ماهم ساکت شویم تا حرکت خود جوش دیگری در کشورمان انجام گیرد تا تکانی خود داده و به صدا در آئیم .

تا باهم نشویم و شب و روزمان را در راه افشای جنایتهای نظام حاکم بر سرزمین ورجاوندمان صرف نکنیم جایگاهی در بین ملت ایران نخواهیم داشت . باید به هم میهنان درون کشور صاقانه نشان دهیم تا پای جان در کنارشان بوده واز مبارزات آزادیخواهانه آنان با تمام وجود دفاع کرده و صدای آنان را به گوش ملت های جهان خواهیم رساند . دولت های جهان از آنچه که در درون ایران می گذرد آگاهند ، آنها پی منافع خود هستند و بس . این ملت ها هستند که می توانند با فشار آوردن بر دولت هایشان آنها را وادار نمایند تا دست از کمک و حمایت پشت پرده خود از نظام جنایتکار و ایران ویران کن ولایت فقیه بردارند . پس به خود آئیم و دست از بگو مگو با خود بر داریم و در یک صف قرار گیریم و برای رهائی میهن عزیزمان از زیر سلطه دستاربندان جانی ، به کمک هم میهنان مبارزداخل کشور بشتابیم و صدای زنان و مردان مبارز کشورمان را به گوش ملت های جهان برسانیم و از آنها بخواهیم با فشار بر دولت هایشان بخواهند دست از حمایت های پنهانی اشان به حکومت غیر قانونی ولایت فقیه که نام " جمهوری اسلامی " برخود نهاده است ، بردارند

خردادماه یکهزار و سیصد و هشتاد و هشت خورشیدی