علی شاهنده

 

 

                داشتن سلاح هسته ای نه حق است ونه نشانه استقلال ونه حمایت از داشتن

                                                آن نشانه وطن دوستی

                                            

در باره  سلاح هسته ای ( وسیله کشتار جمعی ) :

1-  چنانکه بر همگان آشکارست ، چون دایره حاکمیت حکومت ولائی  ( ولایت مطلقه ) جمهوری اسلامی (رهبر ولی مطلق   وشورای نگهبان ومجمع تشخیص مصلحت نظام  و خبرگان ) بنا به آنچه به نام قانون اساسی  بوسیله مجلسی که صلاحیت قانونگذاری نداشته سرهم بندی و به جامعه تحمیل شده است , هیچیک برگزیده ملت ایران نیستند ولذا نمایندگی از ملت ایران ندارند وتصمیم ها واقدامات آنها (ازجمله درمورد تدارک سلاح هسته ای ) مبتنی به اراده ملت ایران نیست وملت ایران مسئول تصمیمها واقدامهای آنها نمی باشد.

  2- کشتارجمعی ( قتل عام ) نه تنها درهیچ یک از متون حقوقی ودرهیچ اصلی از اصول حقوقی  حق  شناخته نشده تا داشتن وسا یل آن حق تلقی شود وقابل توجیه باشد بلکه همواره بنام اقدامی ناحق وتوجیه ناپذیر محکوم  شده است .و بهترین وآشکار ترین دلیل آن همین پیمان منع گسترش سلاح کشتارجمعی ( بویژه باتاکید به برچیدن موجودی آن ) است .

      3- سلاح هسته ای نه برای دفاع دربرابر تجاوز به مرزها ی کشور بکار می آید ونه درعرصه جنگ ونبردبین نیروهای نظامی طرفهای درگیر بلکه تنها میتواند در ورای جبهه جنگ ،غیر نظامیان و مردم بیگناه از کودک وجوان و پیر راددمنشانه قربانی کند .  

                                                                                                                                                                4- مورد نیاز ملت ایران نیست . ملت ایران افزون برنداشتن خوی وخصلت کشتار، نه باملتی سرجنگ دارد ونه قصد تجاوز به  سرزمینی ونه قصد تهدیدو ارعاب ملتی  ونه نفس کش میطلبد ونه درمقام تحمیل نظر و عقیده و دین ومذهبی  به ملل دیگر است . ونیزنه  درمعرض هجوم وحمله تصرف یا تصرف استعماری است ونه ملل همسایه  قصد تجاوز به سرزمین ایران دارند وهرگاه نیز چنین قصدی کرده اند ( دولت شوروی پیشین , با سوء اسفاده از شرایط جنگی ، برای جدا کردن آذربایجان و حکومت صدام حسین درطمع  تصرف خوزستان ) هردو بوسیله ملت ایران و بی سلاح اتمی دفع شده است .

    5- جامعه بشری با دو قرارداد اجتماعی منشور جهانی حقوق بشر وپیوستهای آن ودیگری پیمان منع گسترش سلاح کشتار جمعی :

اولا به غیر انسانی بودن تهدید و ارعاب و لزوم ایجاد دنیائی فارغ از ترس مهر تاکید زده .

ثانیا با تاکید به  غیر انسانی بودن بکار بردن سلاح کشتار جمعی به ممانعت ازگسترش آن و همچنین امحاء آنچه به وجود آمده رای داده و به اجرای آن متعهد شده و پیمان بسته است .

   واین دوپیمان که هردو به قوت واعتبار خود باقی است ازسوئی نشان دهنده این است که رعایت حقوق وحیثیت بشری ولزوم مشارکت او در تعیین سرنوشت خویش  قصه و افسانه نیست  بلکه خواست انسان ومحصول دانش و خرد وشناخت خصوصیت ها وخصلتهای بشری وحقوق وحیثیت اواست وازسوی دیگر اینکه استبدادواستعمارو کشتار بشر وداشتن ابزاز آن وازجمله ددمنشانه ترین آنها وسایل وابزارهای کشتار جمعی بشر مطلقا حق نیست چنانکه حتا اعدام اگرچه   به 

انگیزه کیفر قتل عمد، چون خود گرفتن زندگی انسانی است , از سوی بسیاری از ملل جهان منسوخ شده و در کشورهائی دیگر درحال منسوخ شدن است .

         6- این تصور که تدارک وبه دست آوردن و مجهز شدن  به سلاح هسته ای از حقوق ناشی از حق استقلال هر ملتی است، خصلت انسانی  استقلال ملی را مخدوش میکند وافزون بر شکستن  حرمت پیمان شکنی مجوز به همه حکومتها در فراهم کردن وبدست آوردن آن میدهد ومشوق و سرمشق ومسبب  گسترش جهانی ماده انفجاری ای میشود که میتواند دراثر کوچکترین غفلت یا تعمد دیوانه صاحب قدرتی سراسرکره زمین را به آتش بکشد .

     7- توجه به این مساله حایز اهمیت جدی است که  انگیزه بستن این پیمان هرگز، تحت هیچ شرطی واوضاع واحوالی ، زوال نمی پذیرد و پایان نمی یابد، به این معنی که کشتار جمعی در شرایطی مجاز و در شرایطی غیر مجاز نیست بلکه هرگز هیچ دولتی وحکومتی وملتی در هیچ موقعیتی نمی تواند ادعا کند که حق کشتار جمعی مردم را دارد و لذا به فراهم کردن آن نیازمنداست . اگر چنین حقی قابل تصور بود ،چون هر حکومتی می توانست چنین ادعائی کند ، درپیمان  ارگانی برای رسیدگی به این ادعا ودر صورت موجه دیدن ادعا اقدام به صدور مجوز، پیش بینی می شد .  

      8- ملت ایران با تمدنی کهن  هم  اخلاقا در مقام عضوی از پیکر جامعه بشری با ترور و تهدید وکشتار ( بویژه کشتار جمعی ) مخالف است وهم با امضای دو قراردادوپیمان فوق به رعایت واجرای هردوجه آن ؛ یکی خودداری ازدست زدن به تهدید وترور وتدارک وتولید سلاح جمعی ودیگری کوشش جدی ومسئولانه برای برچیدن بساط  تروروتهدید و  کشتار وبویژه کشتار جمعی (قتل عام ) ، مکلف ومتعهدو مسئول است.   

        9- حکومت  جمهوری اسلامی خود با نیات و رفتارها وکردارها وگفتارهای نامردمی  وماجرا جویانه هم  با  تحمیل استبدادی تاراجگرو ددمنش وسرکوبگر به حقوق  ملت ایران  تجاوز می کند و هم  حدود و حقوق کشورهای دیگررا بنام به اصطلا ح صدور انقلاب و اعلام رسمی وآشکارقصد نابودی دولت اسرائیل(چنانکه حتا با بیان رسمی تهدید آن کشوردرنماز جمعه که با یک بمب اتمی نابود می شود) ، و تغذیه مالی وتسلیحاتی  سازمانهای تروریستی بویژه در منطقه خاور نزدیک ومیانه   پایمال می کند وهم مظلوم نمائی می کند که گویا او در معرض تجاوز است و حتا اعتراض به اعمال تجاوزکارانه خود را تجاوز به حقوق خود می داند درحالی که اگر از استبداد درون مرزی و ماجراجویی ها ی برونمرزی دست بردارد مواجه با هیچ اعتراض  و حتا ستیزی نخواهد بود.

      افزون بر آنچه دربالا آمد تدارک ودستیابی حکومت جمهوری اسلامی به سلاح هسته ای هم هزینه سنگین ونا لازمی را ( هم هزینه اولیه وهم وارد شدن در مسابقه تسلیحاتی پس ازآن ) به ملت ایران تحمیل می کند وهم با قدرت نمائی وماجراجوئی که خصلت هر حکومت استبدادی است سرزمین وملت ایران را به مخاطره می اندازد وحتا ادامه فعالیت برای دستیابی به سلاح هسته ای ممکن است با اقدامات پیش گیرانه ازسوی کشورهای بزرگ مجهز به سلاح خیلی پیشرفته دراین زمینه مواجه شود که دودش به چشم مردم ایران خواهد رفت  واگر درمقام مقابله برآید نتیجه اش مجوزی خواهد شد برای ویران کردن سرزمین ایران و قربانی شدن ملت ایران .

استکهلم نوزدهم فروردین 84، هفتم آپریل