اطلاعات مختصری در باره

گرجستان، اوستيای جنوبی و شمالی و آبخازيا

گرجستان

قفقاز قديم

پادشاه یهای گرجی در دوره های باستانی يعنی ايبريا در شرق کشور و اگريسی در غرب، از نخستين کشورهايی بودند که به ترتيب در ٣١٧ و ۵٢٣ پس از عيسا، دين مسيحيت را دين رسمی خود ساختند. پادشاهی ايبريا ديری نپاييد و بزودی بخشی از شاهنشاهی ايران گشت. اگريسی صحنه رقابت ايران و بيزانس گشته و گرجستان غربی دست به دست می گشت.

اين کشور در پی پيمان نامه گلستان از ايران جدا و به ضميمۀ روسيه تزاری در آمد. از آن زمان زبان روسی به عنوان

زبان رسمی گرجستان در مدارس و ادارات اجباری گرديد.

مرز ايران و روسيه پيش از معاهده گلستان

١ ) ميلاد ی بين ايرا ن و روسيه امضا شد. معاهده گلستا ن در سال ( ٨١٣

جغرافيا

کشور گرجستان يکی از کشورهای قاره اروپا است البته بطور دقيق کشوری است که در منطقه اوراسيا قرار دارد که

مرز بين اروپا و آسيا است.

گرجستان در مرکز و غرب ماورا قفقاز واقع شده و از شمال با فدراسيون روسيه، از شرق با جمهوری آذربايجان، از

جنوب با جمهوری ارمنستان، و از جنوب غربی با ترکيه هم مرز است. طبيعت گرجستان گوناگون است: اين جمهوری با نواحی ناهموار مشخص م یشود و دو سوم آن کوهستانی است؛ بلندترين قله اين کشور با ارتفاع ۵٠۶٩ متر بر فراز کوه شخارا قرار دارد. گرجستان غربی دارای اقليم مرطوب جنب مداری است، در حالی که در گرجستان شرقی خشک يا معتدل مرطوب است. منابع طبيعی جمهوری شامل زغال سنگ، نفت، منگنز، فلزات غيرآهنی و معادن غير فلزی است. از آب رودخانه های گرجستان در توليد برق و آبياری اراضی نيز استفاده می شود.

جمهوری گرجستان شامل جمهوری خودمختار آبخاز و جمهوری خود مختار آجارستان بوده و به ۶۵ ناحيه و مناطق

روستايی تقسيم م یشود، دارای ١٣ شهر و چندين شهرک است که شامل شهرهای تفليس، کوتائيسی، گوری، چياتورا،روستاوی، پوتی، تقيبولی، زوگديدی، تسقالتوبو، سوخومی، تقوارچلی، گاگرا، باتومی و ٣٧ شهر کوچک، ۶١ مرکز روستايی و ۴۵٠ روستا است.

مساحت گرجستان ۶٩،٧٠٠ کيلومتر مربع و جمعيت آن ۴٫۶ ميليون نفر است. گرج یها يک ی از قديمی ترين ملل جهان

به شمار م یروند.

پايتخت تفليس

زبان رسمی گرجی

رئيس جمهور ميخائيل ساکاشويلی

تاسيس پادشاهی گرجستان 1008 گاهشمار عيسوی

تاسيس جمهوری دموکراتيک گرجستان 26.05.1918

تاسيس جمهوری سوسياليستی گرجستان 25.02.1921

اعلام استقلال از اتحادسويتی 09.04.1991

استقلال نهايی 25.12.1991

69,700 km² (121st) مساحت

4,630,8413 (115th) ( جمعيت( تخمين 2008

66/km² ( تراکم جمعيت ( 132

-0.325% (2008 est.) رشد جمعيت

ميزان مرگ مرگ 9.51 در 1000 نفر

$20.5 billion (117th) توليد ناخالص ملی

$4,700 (112th) در آمد سرانه

Lari لاری

16. August, 2008

1 Lari = 0.48013 Euro

1 Euro (EUR) = 2.08276

واحد پول

16. August, 2008

1 Lari = 0.70771 US Dollar

1 US Dollar (USD) = 1.41300

% گرجی 83.8 % آذری 6.5 % ارمنی 5.7 % روس 1.5

(2002 ) % ديگران 2.5

گروه های قومی

%71 چرجی روسی 9% ارمنی 7% آذری 6% بقيه 7%( زبان

آبخازی زبان رسمی در آبخازيا می باشد

زبان ها

( سواد 100 % مردان و زنان ( تخمين 2004

) 2.02 ميليون نفر( کشاورزی 55.6 % صنعت 8.9 % خدمات 35.5

( تخمين 2005

نيرو ی کار

( بيکاری 13.6 % ( تخمين 2006

( زندگی زير خط فقر 31 %( تخمين 2006

( صادرات 1.97 ميليارد دلار ( تخمين 2007

( واردات 4.79 ميليارد دلار ( تخمين 2007

% ترکيه 14.1 % روسيه 13.1 % اوکرائين 8.5 % آذربايجان 7.4

( آلمان 6.8 % آمريکا 5% بلغارستان 4.6 % ( تخمين 2006

واردات از

4.5 ميليارد دلار ( بدهکاری خارجی (.تخمين 2007

لوله کشی گاز 1591 کيلومتر نفت 1253 کيلومتر

فاصله بين دو ريل راه آهن در کشورهای درون شوروی سابق بيشتر ازکشورهای هم مرزش می باشد. بدين منظور که قطارهايی که به مرز می رسيدند قادر به اد امه راه نبوده بار ها را می بايستی درون قطارهای شوروی می کردند و وارد شوروی می شدند.

1575 کيلومتر الکتريسيته broad gauge

37 کيلومترالکتريسيته narrow gauge( ( معمولی راه آهن

اوستيای جنوبی

اوسِتيای يکی از استان هاي خودمختار گرجستان در شوروی بود. دارای 70 هزار نفر جمعيت و 3900 کيلومتر مربع

وسعت می باشد. پايتخت آن شيوالی می باشد که در جنوب منطقه قرار دارد. بعد از جدا سازی در شوروی اوستيای جنوبی از گرجستان اعلام استقلال کرد و تقاضای پيوستن به فدراسيون روسيه کرد. از 1992 تا کنون هيچ کشوری استقلال اوستيای جنوبی را برسميت نشناخته است غير از روسيه. رئيس جمهور طرفدار روسيه منطقه ادوارد کوکويتی می باشد که از طرف روسيه حمايت می شود.

مرد م

مردم اوستی به سبب تعلق به اقوام آريايی خود را ايرون می نامند که مشابه نام ايران است. اوستی ها از بازماندگان اقوام آريايی سکا و سرمت و نيز آلا نها هستند. سکاها در تاريخ ، همان قوم تور يا توران اساطيری و سرمت ها همان بازماندگان سرم اسطور های هستند که در نوشت ههای متأخر به صورت سلم آمد هاست. از ديدگاه زبان شناسی زبان مردم اوستی از شاخه زبا نهای ايرانی شناخته شده است. تشکل اين قوم را مربوط به سد ههای هفتم و هشتم پيش از ميلاد دانسته اند.

نام بومی آسی برای اوستيا يعنی ايريستان نيز به معنای "ايرانستان" (سرزمين ايرانيان) است. نام آلان نيز خود شکلی ازنام ايران (آريائيان) است.

تاريخ

سرزمين اوستی شامل دو بخش شمالی و جنوبی است که اوستی جنوبی در خاک گرجستان و اوستيای شمالی-آلانيا درخاک روسيه به صورت جمهور یهای خودمختار قرار دارند.

در سد ه های چهارم تا اول پيش از ميلاد ، سکاها و سرمت ها با آلان ها پيوند حاصل کردند در سدهٔ هفتم هجری ، ١٣ميلادی گروه کثيری از مردم اين سرزمين به دست مغولان و تاتارها کشته شدند. در سدهٔ ١۵ تا ١٨ ميلادی تشکيل قومی مجدد آنها آغاز شد.

گرجی ها ، مردم اوستی را او سامی و رو سها ، يسامی می ناميدند پس از پايان هجوم مغولان مردم ساکن اوستی جنوبی زير سلطهٔ اشراف و ملاکان گرجی قرار گرفتند. در سال ١٧٧۴ ميلادی رو سها بر سرزمين اوستی مسلط شدند. سال ميلادی جنوب اوستی به همراه گرجستان به تحت الحمايگی روسيه درآمد. در نيمه نخست سدهٔ ١٩ ميلادی طی ١٨۴٠ و ١٨۵٠ مردم اين سرزمين عليه روسيه قيام کردند و سر به شورش ، ١٨٣٠ ، ١٨١٠ ، سا لهای ١٨٠۴ برداشتند. پس از انقلاب اکتبر ١٩١٧ مردم اوستی از طاعت روسيه سر باز زدند ، ولی سرانجام سرکوب شدند. اوستی به دو قسمت تجزيه شد بخش شمالی آن جزء روسيه شد و بخش جنوبی آن به صورت جزيی از گرجستان درآمد.( چقدر در تاريخ منطقه بخورد ما دادند که مسلمانان( شيخ شمايل) در قفقاز 50 هزار!!! بار عليه روسيه مبارزه کردند و کلامی از مبارزه ديگر مردمان منطقه که مسلمان نبودند به ميان نمی آمد و نمی آيد. )

اوستيای شمالی آبخازيا واقع در گرجستان

واقع در روسيه

اوستيای جنوبی واقع در گرجستان

اوستيای شمالی-آلانيا

جمهوری اوستيای شمالی-آلانيا يکی از جمهور یهای خودمختار روسيه است. مرکز آن شهر ولاد یقفقاز است .

جمعيت آن ٧١٠،٢٧۵ نفر (برآورد سال ٢٠٠٢ ) است. نام آلانيا به قوم ايرانی آلان اشاره دارد.

1. آديغيه •

2. آلتايی •

3. باشقيرستان •

4. بورياتيا •

5. داغستان •

6. اينگوشتيا •

7. کاباردينو-بالکاريا •

8. کالميکيا •

9. کاراچای-چرکسيا •

10 . کارليا •

11 . کومی •

12 . ماری ال •

13 . موردوويا •

14 . ياقوتستان (ساخا) •

15 . اوستيای شمالی-آلانيا •

16 . تاتارستان •

17 . تووا •

18 . اودمورتيا •

19 . خاکاسيا •

20 . چچن •

21 . چواشيا •

جغرافيا

نقشه جمهوری اوستيای شمالی و پرچم آن

اين جمهوری در قفقاز شمالی قرار دارد و با جمهوری گرجستان ه ممرز است. وسعت آن ٨٠٠٠ کيلومتر مربع است که

٢٢ آن را جنگل پوشانده است. ٪

اوستيای شمالی-آلانيا- شماره 15

آبخازيا

آبخاز در گرجستان و باختر آسيا.

آبخاز يا آبخازيه که در فارسی به شکل ابخاز و ابخازيا نيز نوشته شده است، سرزمينی در غرب قفقاز و کرانهٔ شرقی

دريای سياه است.

مساحت آبخازيه ٨٫٧٠٠ کيلومتر مربع و جمعيت آن طبق آمار سال ١٩٨۴ بالغ بر ۵٢١٫٠٠٠ نفر بوده است. آبخاز

شامل مناطق کوهستانی از رشته کوه های قفقاز تا کرانهٔ دريای سياه است که از ريزشگاه رود اينگوری تا ناحيهٔ گاگرا امتداد دارد. مرکز آن بندر سوخومی است. در متون فارسی و عربی نام آبخاز به صورت آبخازيه و آبخازستان آمده است. مردم آسيای کوچک آن را آبازا می ناميدند در منابع باستان نام آبخاز به صورت آپسوا ، آباسکوی و آباسگی آمده است آبخاز در سدهٔ دوم پيش از ميلاد تابع مهرداد ششم فرمانروای دولت پونتوس بود. از اواخر سدهٔ نخست ميلادی روميان به آبخاز حمله کردند. از سدهٔ چهارم تا ششم ميلادی دولت روم شرقی بتدريج در آبخاز نفوذ کرد. بنا به نوشته مورخان رومی آبخاز بخشی از سرزمين لازيکا بود. خصی کردن بردگان آبخازی يکی از کارهای زشت روميان به شمار می رفت. آبخازيه همانند ديگر نواحی گرجستان مورد نزاع دولت های روم شرقی و ايران ساسانی بود. فشار روميان سبب می شد که مردم آبخاز به شاهان ساسانی توصل جويند. در حدود سال ۶۴٣ ميلادی ، ٢٢ هجری عمربن خطاب ، سراقة بن عمرو را مأمور فتح قفقاز کرد. سراقة ، جيب بن مسلم قهری را مأمور گرجستان کرد و او مردم ١١٨ هجری سپاهيان بنی اميه شهر - گرجستان ، از جمله آبخاز را به پرداخت جزيه ملزم داشت. در سال های ١٢٠ ٣٣٩ هجری از رونق فراوان فراوان برخوردار بود. از اين زمان به - سوخوم را ويران کردند. آبخاز در سال های ٣٣۶ بعد دودمان باگرايتون گرجستان بر آبخاز فرمانروايی يافتند. در سده های پنجم تا هفتم هجری فرهنگ ، زبان و خط گرجی جانشين فرهنگ بيزانسی شد. تا عهد مغولان دودمان باگرايتون فرمانروای آبخاز بودند. مدتی سلطان جلال الدين منکبرنی يا همان خوارزمشاه در بلاد گرجستان عنوان شاه آبخاز را داشت که به صورت ملک الملوک آبخاز و گرجيان نوشته شده است. در اواسط قرن نهم هجری دولت عثمانی به آبخاز لشکر کشيد اراضی ساحلی آبخاز به ويژه سوخوم به پايگاه نظامی دولت عثمانی بدل شد. با ورود سپاهيان عثمانی ٫ دين اسلام در ميان آبخازيان گسترش يافت ، اما مسيحيت نيز به همچنان به حيات خود ادامه داد آبخازيان در قرن دوازدهم هجری عليه دولت عثمانی دست به شورش زدند و لشکريان ترک را از دژ سوخوم بيرون راندند. سرانجام آبخازها در سال ( ١٨١٠ ميلادی) تحت الحمايگی دولت روسيه را پذيرفتند در سال ( ١٨۶۶ ميلادی) آبخازها عليه دولت روسيه سر به شورش برداشتند و گروه کثيری از آنان که اغلب ١٨٧٨ ميلادی بار ديگر - مسلمان بودند ، به ترکيه مهاجرت کردند. پس از جنگ روس و عثمانی در سالهای ١٨٧٧ گروهی از آبخازها به شبه جزيره آناتولی مهاجرت کردند. سال ١٩٢١ ميل&#